หรือว่าเรานิสัยไม่ดี
เราคิดมากไปเองรึป่าว
รู้สึกเหมือนว่าอยู่ตัวคนเดียว
เราแค่ต้องการ มิตรภาพของความเปนเพื่อน
คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ไม่ได้
ถึงแม้ม่ายได้เปงการพูดจากันโดยตรง
แค่การกระทำมันก้อทามให้เราเศร้าอยู่ตลอดเวลา
เราก้ออยากทามงานอย่างมีความสุขนะ
บางเรื่องที่เกิดกะเราตอนนี้ ม่ายมีใครเข้าใจหรอก
ถ้าไม่โดนกะตัว
เรานิสัยม่ายดีเรอะ ถึงทามกะเราแบบนี้
เราจะบอกว่าเราม่ายมีอารายเรยจิงๆ
เราก้ออยากมีเพื่อน
อยากเปงเหมือนวันเดิมๆๆๆ
เราทามรายผิดรึป่าว
เราม่ายรู้ เราเสียใจ เราจะทามไงดีล่ะ